INHOUD A Talented Way Of Living – Vincent Brons

Het Huis heeft mij dit jaar een plek geboden waar ik volledig autonoom onderzoek mag doen en mij als theatermaker kan ontwikkelen. Als maker put ik inspiratie uit de meest verschillende bronnen, vaak uit popcultuur. Alles wat ik digitaal verzamel, plaats ik op een geheime tumblr pagina. De eerste fase van mijn onderzoek ging over de theatermaker als verzamelaar en daarmee ook over de maker als curator. Ik besloot om mijn tumblr-pagina op de vloer te plaatsen en echt te maken.

Alle plaatjes die ik op tumblr tegenkom zijn ontzettend direct en helder. Het is het een of het ander. Of je kan iets en dan ontzettend goed, of je kan iets niet. Maar zelf het niet kunnen wordt ontzettend goed gedaan. Dus of mensen zich nu grappig of somber of mysterieus of onzeker portretteren, het is altijd op een gecultiveerde manier. De ultieme versie. Dat mensen de noodzaak voelen om hun falen, hun niet kunnen, om te zetten tot een krachtig visueel statement, hoe pathetisch soms ook, is fascinerend. Interessant bovendien is de gedachte dat alle foto’s die mensen van zichzelf maken alleen in hun kleine kamer zijn gemaakt. In eenzaamheid. Dat is de hele paradox. Die kleine wereld van hun eigen leven toonbaar maken aan, ja aan wie eigenlijk? Aan het internet, het oneindige, het alles.

Omdat ik ervoor heb gekozen om alleen met het medium tumblr te werken, werd ik gedwongen te accepteren waar het onderzoek naartoe ging. Welke onderwerpen zich aandeden, welke vormen. Daar had ik mij toe te verhouden. Daardoor werd ik ontzettend gewaar van mijn manier van werken. Wat mijn eerste ingeving is, bijvoorbeeld, maar dit keer heb ik expres gekeken of ik niet juist het tegenovergestelde kan doen. Ik spreek van nature graag het publiek aan maar dat heb ik in dit onderzoek expres niet gedaan. Ik heb geprobeerd te denken in een hermetische wereld. Niet naar het publiek uitreiken maar ze eerder naar mij toe laten komen. Geen uitleg geven. Ook niet omdat je dan op zoek gaat naar een antwoord, een waarheid of een oplossing.

Daarnaast is het goed om te leren hoe je jezelf aan het werk houd. Wat voor opdrachten geef je jezelf? Wat bedenk je in je hoofd en wat repeteer je op de vloer? Kom je nu eenmaal tot waar je komt, of kom je tot waar je hebt willen gaan? Eigenlijk gaat zo’n onderzoek over omgaan met vrijheid.

Eind november zal ik een tweede onderzoek starten waarbij ik het verzamelde materiaal uit het eerste deel ga verdiepen. Ook al ontstaat er langzaam een kader, een beeldtaal, een code, toch wil ik het tweede deel met net zo veel vrijheid benaderen als het eerste onderzoek.

Vincent Brons is in residentie bij Het Huis en werkt hier aan zijn project A Talented Way Of Living.

REAGEER