INHOUD Nick en Jasper

Ze zijn generatiegenoten: Jasper van Luijk is succesvol choreograaf en Nick Steur is theatraal performer/beeldend kunstenaar. Ze kennen elkaars werk (nog) niet maar werken vanuit dezelfde concentratie en perfectie. Het Huis in Utrecht en Generale Oost in Arnhem arrangeerden de ontmoeting tussen Jasper en Nick. Zij kijken in elkaars keuken en gaan in gesprek. Ze werkten twee weken lang naast elkaar in Het Huis Utrecht, nu gaan ze verder in Theater aan de Rijn in Arnhem. Hieronder de eerste overdenkingen van beiden. De samenwerking tussen de twee makers is een eerste stap van Het Huis en Generale Oost in de ondersteuning van nieuwe makers in hun ontwikkeling en het creëren van een zelfstandige en diverse beroepspraktijk.

Nick Steur: “Voordat ik naar Utrecht kwam had ik het plan om me te richten op improvisatie. Een kwaliteit die ik veel te lang niet uitvoerig meer heb onderzocht. Ik wilde heel graag mensen uitnodigen in een lege studio en kijken hoe ver ik kon gaan, hoe dichtbij ik mocht komen en hoe ik in een performatieve staat zou reageren op onbekende mensen die ineens binnen konden wandelen. Het zag er echter niet naar uit dat er genoeg mensen binnen gingen lopen om materiaal te kunnen gaan vergelijken dus ’t plan veranderde; Ik zou de studio inderdaad leeg maken, maar dan de ‘lege’ ruimte (geen enkele ruimte is daadwerkelijk leeg) tot in den treure letterlijk gaan beschrijven op de muren. Echter, het bleek ineens te duur om achteraf alles over te schilderen met deze speciaal aangebrachte verf dus wijzigde ik ’t plan; Ik zou een tape vinden die deze verf op geen enkele manier kon aantasten en daarop alles gaan beschrijven van zowel de ruimte als de nieuwsgierige Aagjes die zouden binnenlopen. Na anderhalve dag monnickenwerk (het zeer precies plakken van de pvc tape) ging ik opgelucht de nacht in; morgen zou ik eindelijk de volgende stap kunnen zetten.

In de ochtend kwam ik terug, vaststellende dat de helft van alle tape van de muren was gevallen door de zwaartekracht. Gravity is a bitch, and stays a bitch, dus wijzigde ik het plan. Het project gaat inmiddels over het wijzigen van plannen dankzij onverwachte externe omstandigheden. Over het erkennen van de feiten. Dat wat zich aandient benoemen en gebruiken in je voordeel. Nu ik dit schrijf doe ik al twee dagen onderzoek naar verschillende soorten tape en hoe ik de zwaartekracht kan gebruiken. Uiteindelijk gaat dit project dus des te meer over improviseren, maar niet zoals ik verwacht had.”

Jasper van Luijk: “Samen met Nick Steur ben ik de komende weken opeenvolgend in Het Huis Utrecht en Generale Oost Arnhem in residentie. Het begon met een gesprek afgelopen najaar over het verbinden van twee makers die op ongeveer hetzelfde moment in hun carrière staan, een initiatief van Cobie en Eve. Vanaf dat moment hebben Nick en ik, na de click te hebben ‘established’ een soort open correspondentie gevoerd, elkaars voorstellingen bezocht en ideeën uitgewisseld.

Tijdens deze residentie ben ik vooral aan zoeken naar een open begin in een nieuwe productie, met als uitgangspunt WF Hermans’ roman ‘De donkere kamer van Damokles’. Niet om perse het boek te gaan beschrijven met het lichaam als vertelvorm, maar  om te zoeken naar de ruimte tussen wat er in het hoofd van protagonist gebeurt, en wat er eigenlijk wordt gecommuniceerd vanuit diezelfde hoofdpersoon. De hoeveelheid ruimte vinden in het lichaam van alles wat we eigenlijk niet communiceren, maar wel denken of vinden en het zoeken naar situaties waarin ik een solo-performer kan neerzetten om het publiek een kijkje in zijn eigen persoon te geven. Bijna alsof je een mensje opentrekt en daar een kijkdoos van maakt.

Ook al trek ik me nu, in het begin van deze residentie waar uitwisseling centraal staat, heel sterk terug in m’n eigen hokje en beweeg, film en filosofeer er daar op los, merk ik dat het mij wel heel erg helpt een andere kijk op m’n werk te ontwikkelen door iemand te hebben waarbij ik mag binnenstappen in zijn proces. Nick is iemand die voor mij, vanuit een hele sterke rust en natuurlijke concentratie werkt, iemand die eerder weloverwogen wegstreept dan klakkeloos toevoegt. Vandaag kwam ik er bijvoorbeeld achter dat ik constant zeg; ‘wat moet daarbij? Zou het niet fijn zijn als er geluid uit zou komen?’ of ‘is een andere lichtbron niet interessanter voor dit beeld’. Dingen die voor mij logisch en intuïtief zijn maar voor hem misschien juist eerder als verstoring kunnen worden ervaren., of misschien niet noodzakelijk zijn voor dit onderzoeksstadium.

Ik ben erg benieuwd naar de komende periode waarbij we elkaar wellicht meer kunnen gaan inzetten in de studio, om elkaars ideeën en proces wellicht omver te trekken, te verstoren, te openen of te verbreden.”

REAGEER