MAKERS Dries Verhoeven

Studio Dries Verhoeven is met zijn kantoor gevestigd in Het Huis Utrecht.

Dries Verhoeven (1976 Oosterhout, Nederland) is theatermaker en beeldend kunstenaar.

Hij maakt installaties, performances en happenings in musea, op locatie en in de openbare ruimte van een stad. Op de grens tussen performance- en installatiekunst zet hij de verhoudingen tussen toeschouwers, performers, alledaagse werkelijkheid en kunst op scherp. De toeschouwer wordt direct betrokken bij het werk of krijgt de mogelijkheid om zijn eigen ervaring te sturen.

Vanaf 2012 verschuift het werk van Dries Verhoeven zich meer richting de beeldende kunst. Waar de theaterconventie uitgaat van de passieve bezoeker (de bezoeker blijft zitten op zijn stoel, tenzij hij zijn interesse verliest en wegloopt), gaat de museumconventie uit van de bewegende bezoeker (de bezoeker loopt verder naar de volgende zaal, tenzij hij geïnteresseerd raakt in een werk). Het levert volgens Verhoeven een actief denkende kijker op. Dit geldt in nog sterkere mate voor de voorbijganger op straat, in principe loopt hij door, tenzij een artistiek gebaar hem dusdanig interesseert of verwart dat hij vertraagt of zijn wandeling stilvalt.

In de mensententoonstelling Ceci n’est pas… (2013) worden uitzonderlijke mensen tentoongesteld in een glazen vitrine in het midden van de stad. Voorbijgangers zien zich geconfronteerd met dagelijks een andere “uitzondering op de regel”. In Homo Desperatus (2014), Verhoeven’s eerste solotentoonstelling, leven 70.000 mieren in de schaalmodellen van onze huidige menselijke catastrofes. ‘Via de mier’ kijkt de bezoeker naar de menselijke omgang met rampen. In Wanna play? (Liefde in tijden van Grindr) (2014) onderzoekt Verhoeven de veranderende aard van de liefde in een tijd waarin dating apps als Grindr en Tinder voorzien in ‘intimiteit on demand’. 10 dagen lang, 24/7 is zijn leven en zoektocht naar verbinding voor iedereen zichtbaar. Met de video-installatie Guilty Landscapes (2016) brengt Verhoeven de werkelijkheid van ongemakkelijke nieuwsbeelden gevaarlijk dichtbij. Hij stelt de vraag of een persoonlijke verbinding tussen kijker en de bekekene mogelijk is.

Een bezoek aan Phobiarama (2017) is een excursie door onze hedendaagse angstcultuur. Op een plein midden in de stad herrijst een 21e eeuws spookhuis.

Het werk van Dries Verhoeven was te zien op festivals als de Wiener Festwochen, LIFT (Londen) en Festival Transamérique (Montreal) en onderscheiden met diverse prijzen waaronder de Mont Blanc Young Directors Award op de Salzburger Festspiele. Hij werkte o.a. voor HAU Hebbel am Ufer Berlijn, Battersea Arts Centre London en de Münchner Kammerspiele. Dries Verhoeven woont in Berlijn en Amsterdam. Zijn stichting A Room with a View wordt ondersteund door de Gemeente Utrecht en het Fonds Podiumkunsten.

http://driesverhoeven.com/

portretfoto Jena Wiesbaden