INHOUD Ben jij ergens bang voor?

‘Ben jij ergens bang voor?’ vraagt de kluizenaar. Ik zit in zijn tuintje, naast zijn hutje, in een straatje van Neerijnen. Het hutje, 3 bij 2, is aangekleed met iconen. In lijstjes. Met spiegeltjes. Met gouden randjes. Of juist uitgelopen inkt van de regen, waardoor de heilige Sint Patrick nu een soort blauwe waas over zich heen heeft. Er branden kaarsjes in het hutje. We drinken oploskoffie met twee – ongevraagde – klontjes suiker en eten de koeken die ik heb meegenomen; de kluizenaar leeft van wat andere mensen hem geven. Het huisje staat onder een perenboom met daaronder een mand met geraapte peren. We zitten schuin naast de perenboom, aan een tafel – de buitenkeuken – met daarop veel fruit en een mini-altaartje voor ‘de moeder Gods’. ‘Ben jij ergens bang voor?’

Een kluizenaar, een kluizenares, is nergens bang voor, ook niet in het donker. Hij is onafhankelijk. Hij heeft niets en niemand nodig. Hij valt samen met zichzelf. Tenminste, dat verwacht ik. Dit jaar doe ik een uitgebreid onderzoek naar kluizenaren, kluizenaressen, naar alleen zijn en naar hoe dat zou moeten.  Ik benijd mensen die het kunnen, omdat ik het zelf niet zo goed kan. Ik leef van afspraak naar afspraak, slaap nooit alleen, als ik in mijn eentje in de auto zit zet ik de radio aan om te weten dat er nog mensen leven. Ken je dat je je even heel heel alleen voelt? Zo mijn-vader-is-me-niet-komen-ophalen-van-het-schoolplein-alleen. Dat. Hoe los je dat op? Hoe wapen je je daar tegen? Ik denk dat kluizenaren daar geen last van hebben. Ik denk dat zij misschien het antwoord hebben. Hoe alleen te zijn, zonder je alleen te voelen?

De kluizenaar van Neerijnen glimlacht en zegt: ‘jij stelt grappige vragen.’ Hij staat op en schenkt nog wat koffie in. ‘Ik ben nooit alleen. Ik heb God, begrijp je wel? Dat is iets heel wezenlijks. Iets heel werkelijks. Ik kijk naar de bladeren aan de bomen, naar de wolken, naar mezelf. Ik verwonder me. Ik ben absoluut niet alleen. Nooit.’

Marte Boneschansker is theatermaker. Ze volgt een onderzoekstraject bij Het Huis. Hierin gaat ze op zoek naar de moderne kluizenaar. Met dit onderzoek hoopt Marte antwoord te krijgen op existentiële vragen als: Hoe moet ik alleen zijn? Wie ben ik zonder de ander? Waarom ben ik bang in het donker? Het eerste deel van het onderzoek – een theoretisch grasduinen in de geschiedenis van de kluizenaar – ontvouwde zich in september en oktober op de muren van Het Huis. Het tweede deel van haar tussentijdse resultaten zijn 17 december te zien!

REAGEER